يونجه يکي از علوفه جات بسيار مهم بشمار مي رود و در مناطق نيمه  استوايي گرم و سرد به طور گسترده اي کشت مي شود. يونجه در ميان محصولات غله اي که به طور معمول کشت مي شود بيشترين ارزش غذايي را داراست به طوريکه نسبت به ساير محصولات ميزان پروتئيني که از هر هکتار به دست مي آيد بيشتر است. در برخي مناطق براي تهيه علوفه زمستاني يونجه را با غله ترکيب مي کنند. در بعضي قسمتهاي چين و روسيه يونجه تر به عنوان يک نوع سبزي به کار مي رود. کشت اين محصول انحراف جريان آب را کمتر مي کند و از فرسايش خاک جلوگيري مي کند. چراگاه بسيار خوبي براي گله هاي خوک و گاو و گوسفند مي باشد البته گاهي آن را با علف هاي نرم و يا علف هاي باغ مخلوط مي كنند. اضافه کردن گندم به غذاي گاوهاي شيرده و گوسفندان و گاوهاي پرواري باعث کاهش نفخ مي شود و ميزان پروتئين بالاي يونجه را باافزودن  انرژي تعديل مي كند و بر سودمندي چراگاه مي افزايد. امروزه يونجه را به صورت قرص هايي درآوردند که در تغذية ترکيبي گله هاي دامي و ماکيان ساير حيوانات استفاده مي شود. يونجه به عنوان يک محصول پوششي نيز کشت مي شود و اغلب ميزان توليد محصولات بعدي را افزايش مي دهد, محصولاتي مانند سيب زميني, برنج, خيار, کاهو, گوجه فرنگي( تا10 مترمربع در هکتار افزايش مي يابد), ذرت, سيب, پرتقال مرتع مناسبي براي زنبور عسل نيز به شمار مي رود. عصاره آن در برابر باکتري مثبت جرمي به عنوان يک آنتي باکتريا عمل مي کند. به عنوان يک رقيق کننده قدرت پودر گل انگشت دانه را کاهش مي دهد و ريشه يونجه از مسموميت ريشه بلادن می کاهد.

دانه يونجه 5/8 تا 11 درصد روغن خشک کننده را تشکيل مي دهد که در ساخت روغن جلا و رنگ به كار مي رود. همچنين دانه ها را مي توان پودر کرد و به ميزان خيلي کم به غذاي نشخوارکننده ها افزود. دانه ها حاوي رنگ دانه هاي زردرنگ مي باشند الياف يونجه در صنعت کاغذ سازي استفاده مي شوند.

داروي محلي:

دانه هاي يونجه حاوي آلکاکوييدهاي استاکادرين و شبه استاکادرين مي باشد که قاعدگي را زياد مي کند و شيرساز مي باشد. هنديها از اين دانه ها ضماد مي سازنند، كه براي جوش هاي پوستي خاصيت خنك كنندگي  دارد. اگر قصد اضافه وزن داريد، يک فنجان دم کرده يونجه توصيه مي شود .گرچه يونجه حاوي سايونين است اما در فروشگاههاي  غذاي طبيعي به فروش مي رسد. يونجه از ابتلا به اسکوربيت جلوگيري می کند، مسهل ، ادرار آور ، استروژن ساز, محرک و مقوي است و براي درمان زخم معده و اختلالات ادراري و شکمي توصيه مي شود. در کلمبيا ميوه هاي لعاب دار براي TOS استفاده مي شوند .

شيمي:

در هر 100 گرم جوانه ترد يونجه مواد زير وجود دارد:

520 کالري 7/82 % رطوبت , 60 گرم پروتئين، g4/0 چربي, 5/9 گرم کربوهيدرات. 1/3 گرم فيبر , 4/1 گرم ون 12 ميلي گرم ac , 51 ميلي گرم p و 4/5 ميلي گرم Fe و13 ميلي گرم تيامين,14/. ميلي گرم ريبو فلاوين(ويتامين (B2, 5/. ميلی گرم نياسين و 162 ميلي گرم اسيد اسکوربيک (ويتامين ث) . علوفه سبز medicago sativa طبق گزارشها در هر صد گرم 800 در صد رطوبت 2/5 گرم پروتئين و 9/. گرم چربي , 5/3 گرم فيبرو4/2 گرم ون دارد .

عليق يونجه در هر صد گرم 5/69 درصد رطوبت , 7/5 گرم پروتئين , يک گرم چربي , 8/8 گرم فيبر و 4/2 ون دارد. بلغور  برگ و يونجه  در هر صد گرم 66 تا 77 کالري , 5/7 و 8 درصد رطوبت, 7/5 پروتئين، 16 تا 4/20 گرم پروتئين، 5/2تا 6/2 گرم چربي , 3/27 تا 1/17 گرم فيبر , 1/9 تا 5/11 گرم ون. خرده هاي بتايين يونجه تشکيل شده اند از :785%  استاکادرين ،63./. کالين و 0069% درصد تري متالمين و 0052% بتايين . پيورين هاي تشخيص داده در يونجه به  شرح زيرمي باشد: آدنين, گوانين، گزانتين، هيپوگزانتين , پريمدين, ايزوسايتسين, ريبوزيد آدنوزين، گوانوزين، اينوزين و سيتيدين. اين فاکتورها رشد bacillus Subtilis را تسريع مي کند. سه ترکيب که در عصاره يونجه فراوان است عبارتند از آدنين (%17/ ) آدنوزين (% 25/) گوانوزين(%36/). اگر غلظت نيترات بيشتر از 2% باشد ممکن است به دام آسيب برساند. يونجه نشکفته يا نارس در رشد بهاري خود 18% نيترات داردکه اين ميزان به تدريج در مرحله غلاف گذاري به 12 درصد کاهش مي يابد . يونجه نشکفته در رشد تابستاني 32% درصد نيترات دارد که به تدريج  در هنگام غلاف گذاري به 17درصد مي رسد.تخمير N سنگين ممکن است نيترات را تا يک درصد افزايش دهد. طبق بررسي انجام شده (در چهارمين همايش سالانه يونجه) مقادير زير براي يونجه خشک بدست آمده : 1/5 گرم آرگينين , 16 گرم N, 1/3 گرم سيتين و متيونيين , 5/1 گرم هيستيدين , 2/4 ليسين, 6/4 گرم فنيالين,1/4 گرم تريونين, 5/1 گرم نريپتوفان و 6/4 گرم والين . تحقيق ديگري نيز مقادير زير را بيان کرده :

50/3 g آرگينين,5/g1 هيستيدين, 2/4g ليسين, 5/51g  تريپتوفان, 1/4گرم فنيالين، 3/1 گرم متيونيين, 5 گرم تريونين, 9/7 گرم ليوسين,3/4g  ايزوليوسين و 6/4   gوالين. گزارش ديگری ميزان ليپيدهاي ناخالص را با 2/5 % از وزن خشک کلي و با 11% اسيدهاي چرب، 1درصد ديگلوكتوليپيد, 16 درصد مونوگلوکتوليپيد, 8 درصد فسفوليپيد, 44 درصد نوترال ليپيد و 12 درصد ساير موارد. در کلروپلاست ها, اسيدهاي لينوليک, لينولنيک و پالمتيک اسيدهاي غالب هستند در حاليکه ميزان اسيدهاي اوليک و استريک پايين است. تري گليسريد يونجه کوبيده شده شامل : 9/16 درصد اسيد لينوليک, 20/32 درصد اسيد لينولنيک و31 درصد اسيد اوليک و 9/19 درصد اسيدهاي چرب اشباع شده مي باشد. جز فسفو ليپيد( 24 درصد يونجه خشک بلغور) شامل 2/35 درصد اسيدلينولنيک و 8/36 درصد اسيداوليک، 7/14 درصد اسيدلينوليک  و 3/13 درصد اسيدها اشباع شده مي باشد. در هر 100 گرم يونجه خشک خوب 138 تا 198 ميلي گرم کارين وجود دارد.

در هر 100 گرم بلغور يونجه 21 ميلي گرم  spinasterol ـ A وجود دارد. 99% از جزء گزانوفيل يونجه تازه شامل 5 گزانوفيل مي باشد. يعني 40 درصد لوتين , 34 درصد ويولکستنين , 19% نئوگزانتين و 4درصد کريپتوگزانتين و 2درصد زي اگزانيتن . مواد فرار شناسايي شده يونجه عبارتنداز: استن, بائنون, پروپنال, پنتنال2- متيل پروپنال و 3- متيل بوتنال.

 نمونه هاي علفي استراليا در مراحل اوليه و ثانويه گل دهي شامل ترکيبات زير مي باشد: 3/. و 4/. درصد گلوکز و 3/. و 3/. درصد فراکتوز, 5/2 و 7/2 درصد ساکروز و 6/. و 6/. درصد اليگوساکاريد. غلظت تانين بين 7/2 و 8/2 درصد گزارش شده است. در يونجه چنين کامستان رخ مي دهد: 4- 0- ميتل کامسترول3- متي اکسي کامسترول , لوسرنول, مديکاگل, سيتيدل , تري فوليول و 11 و 12 دي متي اکسي -7- هيدروکسي کامستان.

 سازنده هاي معدني آن بدين ترتيب است: کلسيم (cao) 80/2 گرم, فسفرو (p²o5) 74% , پتاسيم (k²o) 11/4 , سديم (na²o) 35/. و منيزيم(mgo) 44/. و عناصر کم نياز : باريم , کرميم , کبالت, مس, آهن, سرب, منگنز, موليبدن, نيکل, نقره, استرانتيوم, قلع, تيتانيوم, واناديوم و روي. يونجه منبعي است سرشار از ويتامين هاي A و E و B کاروتين 24/6 درصد تيامين 15/. ريبوفلاوين 46/. ,  نياسين 81/1 , و a ترکوفرول 23/15 ميلي گرم در هر 100 گرم يونجه . اسيد پنتوتنيک , بيوتين, اسيدفوليک ,کالين, اينوزيتول, ويتامين B12 و نيز در يونجه موجود مي باشند. يونجه تر سرشار از ويتامين C  است (mg178) اما هنگامي که خشک مي شود 80 درصد آن را از دست مي دهد. فلاؤن , تريسين که از حرکت بافت نرم جلوگيري مي کند. نيز يكي از تركيبات آن است . طبق گزارشات يونجه شامل اسيدسيتريک, اسيد ماليک, اسيد اکساليک و اسيد مالونيک مي شود. و اسيدهاي ماکينيک, فاموليک, شيکيميک و کوئنيک نيز به مقادير اندک موجود مي باشد. آنزيم هاي موجود در يونجه :  آميلاز, امولسين,کالوگاز, پروکسي داز, اپيرپسين, ليپاز, اينورتاز و پکتي ناز. سازنده هاي متفرقه ديگري که در يونجه وجود دارد عبارتنداز: ساپونين(بيشتر يا 2-5%), آلکوييد 1- استاکادرين(19%) که در دانه ها هم وجود دارد دوکتون, ميرستيون(C27 H54O) و آلفالون(C21 H42 O) .

 يونجه خشک شامل ويتامين هاي زير مي باشد: ويتامينA  وIU 3013,  تيامين، 29% ميلي گرم, ريبوفلاوين 37/1 ميلي گرم, نياسين 84/3 ميلي گرم, اسيد پانتوتنيک 78/1 ميلي گرم, بيوتين 018% ميلي گرم, ويتامينD و iu 19905 , ويتامينE  60/2 ميلي گرم در هر 100 گرم يونجه. يونجه و ترکيبات يونجه و علف، سيلاژ بسيار خوبي را به وجود مي آورند. وقتي يونجه به تنهايي استفاده مي شود اگر ملاس به آن بيافزائيم تخمير افزايش مي يابد. يک سيلاژ خوب با برشهاي پلاسيده بدست مي آيد. گاوها و گوسفنداني که يونجه تنها منبع غذائيشان است معمولاً نفخ مي کنند علت نفخ دقيقاً مشخص نشده اما ممکن است با افزودن غله و علوفه غله اي به يونجه خشک و يا استفاده از چراگاههاي يونجه – علف از بروز نفخ جلوگيري مي شود . علوفه اي که در زمان گل دهي برداشت مي شود و در زمين خشک مي شود كمتر ايجاد نفخ مي کند.

 راه هاي مختلفي براي تهيه عصاره و نوشيدنيهاي يونجه برای مصرف انسانی وجود دارد: مثلاً از بين بردن بو و مزه خاص يونجه و حذف فيبر آن. تهيه  يونجه بدون فيبر به اين ترتيب است که ابتدا برگهاي ترد را در آب سرد مي خوابانيم، سپس آن را آسياب کرده و کاملاً آب آن را مي گيريم ، بعد از فشردن، آن را در خلأ خشک مي کنيم. محصول بدست آمده شامل مواد زير است : پروتئين 2/42 , فيبر 86/., افشره بدون 7- 69/3 , ون 2/13, کلسيم 90/1 , فسفر 52/. درصد , کاروتين 1/110 ميلي گرم ويتامين 15/1 ميلي گرم. 

 عسل يونجه مقادير زير را در بر دارد: آب 56/16 , شکر تبديل شده90/76 , ساکروز 42/4 , دکسترين 34/, پروتئين 11/.، اسيد 08/. و ون 07/. درصد، دانه هاي يونجه شامل 7/11 درصد رطوبت, 2/33 درصد پروتئين , چربي 6/10 درصد, افشره بدون نيترات 32 درصد, فيبر 1/8 درصد و ماده معدني 4/4 درصد

 

 برنامه چراي چرخشي: 

اولين چرا بايد بعد از اولين برداشت در مراحل اوليه گل دهي باشد.

- بهتراست چرا در اوايل بهار باشد زيرا گياه تا 5يا 6اينچ بلندي دارد.

- خوردن 3تا 4 اينچ گياه براي دام كافي است.

- چريدن مكررتا 3 اينچ از طول گياه ميزان علوفه را در دفعات بعد افزايش مي دهد.بلند رها كردن گياهان در چراگاه باعث آفت زدگي مي شود و از رشد مجدد آن جلوگيري مي كند .

معمولا يك گله گاو شيرده حدود يك ساعت در زميني از يونجه مي چرد و سپس زمين عوض مي شود

در چراي چرخشي بايد اندازه هاي چرا در طول فصل چرا تعديل شود.

در سيستم سابق چراي چرخشي حداقل 6تا 8 زمين يا قطعه چرا نياز مي باشد ،يك زمين دو تا سه روز قابل چريدن است. سپس گله را به زمين ديگري مي برند در تابستان 12تا 16قطعه چرا ، انتخاب مديريتي چرا ا افزايش مي دهد . بسته به اينكه چه فصلي از سال باشد يك قطعه چرا بعد از 21تا31روز دوباره آماده مي شود.

چراي تكه اي باعث مي شود كه هر روز قطعه جديدي براي چرا وجود داشته باشد. با اين روش مي

ن اندازه چراگاهها را با تغيير فصول تنظيم كرد. در اين روش دام به مدت 3 ساعت ميزان كمي از يونجه را مي چرد و سپس بقيه روز را در چراگاه دائمي به سر مي برد . بدون در نظر گرفتن نوع سيستم چرا ، يونجه را بايد از صدمات احتمالي سرماي زمستان محافظت كرد. گله را پيش از اولين سرماي از چراگاه جدا كنيد . اين عمل باعث مي شود كه گياه قبل از اينكه وارد زمستان شود ، يك بار ديگر ريشه هاي خود را تقويت كند.

نفخ موضوع ديگري است كه در چراي يونجه بايد به آن توجه داشت . نفخ از زميني به زمين ديگر فرق دارد حتي مي تواند منجر به مرگ گاوهايي شود كه از يونجه تغذيه مي كنند . درجا  اين چند راه كار ارائه مي كنيم كه ميزان نفخ را كاهش مي دهد:

1)قبل از اينكه دام را به چراگاه يونجه ببريد آن را با علوفه ديگري ويا با يونجه خشك تغذيه كنيد.

2) در ابتداي كار مدت زمان چراي يونجه كم باشد.

3)در طول چرا ،يونجه خشك در دسترس باشد.

4) در روزهاي باراني و سرد مراقب گله باشيد.

5)   به محض اين كه دام به چراي يونجه عادت كرد، نبايد اين برنامه تغيير كند.يعني اجازه دهيد دام هر روز بچرخد.

از علفهاي باغ نيز به عنوان يك غذاي جانبي استفاده كنيد

زيرا 50-25 % از اين علف ها ميزان نفخ را كاهش مي دهد.

 

جلوگيري ازچرا:

 

نفخ درگاوهايي كه از مرتفع يونجه مي چرند:

 

يونجه يكي ازعلوفه هاي مغزي رايج ودر دسترس است وبه عنوان علف يا سيلاژدرجيره هاي گاوهاي گوشتي وشيري استفاده مي شود. اما كاربرد چراندن گاوهاي گوشتي در يونجه زارها محدود گشته است زيرا يونجه باعث نفخ مي شود.

هنگام چرا در چراگاه، يونجه سطوح توليد گوشت گاورا حفظ مي كند كه با وضعيت توليدي كه در تغذيه دستي( تغذيه توسط خودما) كسب مي شود قابل مقايسه است. چرا درمرتع يونجه خالص بيش از دو برابر پتانسيل در آمدحاصله از چرا گا ههاي علوفه هاي خانواده لگو مينوزه(يا چندساله) دارد. بازده 1371 پوند گوشت گاو در هر جريب( ACRE ) ازچراگاه هاي يونجه گزارش شده است. بخاطر ارزش تغذيه اي آن ،يونجه بايد جزء عمده اي از سيستم توليد گوشت گاو باشد. حتي اگر يك دوم يونجه مرتفع از بين برود يا مورد استفاده واقع نشود، هنوز ارزش يونجه بيشتراز علوفه هاي يك ساله(GRASS) است زيرا توليد علوفه در واحد سطح ونقش آن در تثبيت نيتروژن خاك بيشتر است.

شناخت گياه وفيزيولوژي حيوان برابر برنامه مديريت مراتع يونجه حائز اهميت است.

علائم نفخ:

ورم سمت چپ حيوان  ٭ ادرار مكرر وناقص٭ لگد زدن به شكم خودش

مباني نفخ:

گاوها نشخوار كننده اند-حيواناتي اند چهار معده اي . در نشخوار كنندگان ،هضم از شكمبه ،جايي كه باكتريها و آنزيم ها ماده ي گياهي را مي شكنند شروع می شود. بخاطر ويژگي هاي يونجه ، سرعت هضم آن 5 تا10 برابر ساير علوفه هاي ديگر است .اين هضم سريع اندازه  ذرات گياه را به سرعت كم مي كند وسرعت حركت ماده نيمه هضم شده از شكمبه به بقيه مسير گوارشي را افزايش مي دهد. اين سرعت فعل و انفعال شكمبه را افزايش مي دهد كه حيوان را قادر مي سازد تا مقدار بيشتري علوفه مصرف كند . اين مساله مسئول افزايش توليد گاو در مرتع يونجه مي باشد . اما همچنين تاحدودي مسئول نفخ هم مي باشد .

درطي فرايند هضم ،گازهايي همچون دي اكسيد كربن و متان توليد مي شوند . اين گازها بطور طبيعي از طريق آروق زدن توسط حيوان رها مي شوند اما هنگامي كه هضم يونجه با سرعت رخ مي دهد ممكن است در شكمبه كف توليد شود كه ورودي شكمبه بسته شود و از رها كردن گاز توسط حيوان جلوگيري مي كند . اين گاز مي تواند باعث توليدفشار به ريه شود كه به نوبه خود باعث مشكلات تنفسي ودرنتيجه مرگ مي شود .

خطر نفخ زماني بالاست كه يونجه در مراحل اوليه رشد و شكوفه دهي است . دراين مرحله ازرشد وساختمان پروتئين قابل حل گياه آنرا به شدت قابل هضم مي سازد . همچنان كه گياه رشد وتكامل مي يابد ضخامت ديواره سلول زياد مي شود و سطح پروتئين محلول كاهش مي يابد .زماني كه يونجه  15تا20درصد مرحله شكوفه دهي را مي گذراند ، خطر نفخ به مقدار قابل ملاحظه اي كاهش مي يابد هنگامي كه دوره شكوفه دهي كامل مي شود ويا پس از آن ، ميزان هضم يونجه در شكمبه كاهش مي يابد و خطر نفخ كمتر مي شود . سطح پروتئين محلول درگياه ممكن است در اوايل روز بيشتر باشد ،كه براين اساس پيشنهاد مي شود كه گاوها را بعد از اينكه شبنم صبحگاهي پديدار مي شود به مرتع يونجه ببرند .

اين ديدگاه كه يونجه بعد از شبنم دهي باعث نفخ نمي شود ، نا درست است .       

 اگرچه اين فرضيه ممكن است به اين صورت باشد كه شبنم سطوح پروتئين محلول را كاهش مي دهد . يخ زدن مي تواند ديواره هاي سلولي گياه را بشكند و رهاسازي پروتئين محلول را درگياه افزايش دهد . در حاليكه خطر نفخ با يونجه يخ زده درطي زمان كاهش مي يابد ،يونجه يخ زده بايد به عنوان كاهنده نفخ ونه ايمن در مقابل نفخ محسوب شود .                                                       

به عنوان يك قانون كلي ، يونجه دو هفته بعد از يك  شبنم كشنده قوي مطمئن و ايمن

است .                                                

 

مديريت چرا در مرتع يونجه :

 

مصرف منظم و يكدست علوفه كليد مهمي در مديريت مراتع يونجه است . كنترل گاوها درمرتع يونجه هنر پر تحركي است وبايد با درك وشناخت عواملي كه مي توانند بر نوسان

مصرف يونجه تاثير بگذارند ، انجام شود .

گاوها تازماني كه ابتدا بطور كامل تغذيه نشده اند ، نبايد به مرتع يونجه فرستاده شوند .

تركيبي از يونجه –علوفه هاي ديگرخشك مي تواند شكمبه را پركند ، واز مصرف بيش ازحد يونجه تازه توسط گاوهايي كه تازه به مرتع يونجه مي روند ،جلوگيري مي كند .

اگر چريدن چرخشي به كار مي رود بايد مراقب بود كه حيوانات گرسنه بيش از حددر مرتع نچرند . گاوهايي كه در مرتع يونجه نچريده اند از علوفه هاي ديگر ( مثل علوفه هاي يكساله ، قاصدك ها ) در واقع كنار مرتع علوفه به ميزان ثابتي مصرف مي كنند . اين مساله ممكن است باعث برداشت نادرستي شود كه گاو ها دچار نفخ نمي شوند .در حاليكه علوفه هاي جايگزين در همان حالت باقي مي مانند و مصرف حيوان تركيبي از

علوفه ها مي باشد . اما همچنان كه علوفه هاي ديگر كم مي شوند ، يونجه بيشتري مصرف مي شود وخطر نفخ افزايش مي يابد واغلب مسئول نفخي است كه دو يا سه روز بعد از انتقال به مرتع جديد رخ مي دهد .

هنگام ورود به مرتع يونجه ،گله بايد در مرتع يونجه حفظ و مراقبت شوند . حيوانات اغلب نفخ خفيفي را در بدو ورود به مرتع يونجه تجربه مي كنند . اما اين شرايط با راه بردن حيوان

و خارج شدن گاز بر طرف مي شود . حذف حيوانات از مراتع و واردكردن دوباره آنها بعد از مدتي خطر نفخ را افزايش مي دهد . مگر اينكه تلاش اوليه چرا در مرحله رشد شكوفه يا قبل از شكوفه دهي انجام شده باشد . چگالي بالا، رقابت را براي بدست آوردن يونجه زياد مي كند و احتمال چرا تنها در بخش بالايي گياه را و ايجاد نفخ را كاهش مي دهد . عوامل محيطي همچون طوفان ها، هواي بيش از حدگرم، حشرات جونده كه چراي منظم درمرتع يونجه رامختل مي كنند، مي توانند الگوي مصرف راتغيير دهند وخطرنفخ را افزايش دهند. درطي اين دوره هاي باخطربالا، حيوانات رابايد ازلحاظ تظاهر علائم نفخ بيشتر مشاهده كرد زيرا اين شرايط اغلب منجربه نفخ هاي چندگانه يا جريانهاي نفخي مي شود. گاوها عموما 3 تا4وعده درروز در مراتع يونجه مي چرند. عمده وعده ها بعد ازطلوع آفتاب واوايل عصر مي باشد. نفخ معمولا يك ساعت تا يك ساعت ونيم بعداز وعده اصلي چرا رخ مي دهد. آشنايي با الگوهاي چرا در گاوها مارا قادر مي سازد تا اقداماتي مديريتي رابراي مشاهده حيوانات درطي بيشترين خطر نفخ طراحي كنيم .

نكات اضافي درمورد چرا در مرتع يونجه:

هرگز گاوها راصبح حركت ندهيد ساعت 2تا5 عصر بهتراست.

خطرحركت گاوها درطي باران به همان ميزان خطرحركت آنهادو روز ديرتر كه هوا گرم است نيست. زيرا تحت اين شرايط يونجه به سرعت رشد مي كند وخطرنفخ افزايش مي .   يابد.

مراتع داراي اسكيپ،امكان خارج كردن گله درشرايطي كه مرتع براي چرا ضعيف است فراهم مي كند.

كنترل چريدن گاوها مشاهده آنچه آنها مي خورند و مشاهده خوردن   تركيبات علوفه با يونجه

كاشتن علوفه درصورت نياز

چراي ممتد و پيوسته در يك چراگاه بعد از دو يا سه هفته خطرناك است چون بعد از دو تا سه هفته چرا، يونجه دوباره شروع به رويش مي كند.

 

 

فناوري جلوگيري از نفخ:

در حال حاضر فناوري هاي زيادي براي جلوگيري از نفخ آزمايش شده است. اگرچه بسياري از اين فناوري ها مي تواند خطر نفخ را كاهش دهند، اما هيچ كدام چراي يونجه مطمئن و ايمني را تصضمين كنند. راهبردهاي مربوط به آگرونومي(علم مرتبط با زمين) كه درحال بررسي اند شامل برداشت همزمان خانواده ي لگوم ها همچون sainfoin و شبدر پا گنجشكي به همراه يونجه. اقدام قطع يونجه و پژمرده شدن آن به ميزان 24 تا 48 ساعت قبل از چرا نيز به عنوان روشي اضافه جهت محافظت از نفخ كشف شده است.

مكمل هاي آب و غذا براي كاهش خطر نفخ به كار مي رود.CRC bolus-rumensin به مكمل هاي غذا اضافه مي شوند تا از نفخ جلوگيري كنند. آلفاشور(Alfasure) مايعي است كه به مخزن آب اضافه مي شود كه در صورت تنظيم منبع در پيشگيري از نفخ مؤثر است. آلفاشور يا ديكتول (Dioctol) ممكن است به طور مستقيم به شكمبه وارد شود تا نفخ را در حيوانات كاهش دهد.

نتيجه گيري:

خطر نفخ و افزايش كنترل خوراك مرتبط باآن به عنوان هزينه هايي در حيطه سطوح بالاي توليد و سود دهي مرتبط با چراي يونجه در نظر گرفته مي شود. همراه با توليد و پرورش گاو، در يك چراگاه روش هاي چراي علوفه بايد براي پذيرش مفهوم سطح تلفات مرگ مهيا شود. دانش تعاملات بين حيوان، گياه و عوامل محيطي كه منجر به نفخ مي شوند كليدي در چراي مفيد و اثر بخش يونجه به همراه حداقل تلفات مي باشد.

 

 

 

 

Refrence:

  • C.S.I.R. (Council of Scientific and Industrial Research). 1948–1976. The wealth of India. 11 vols. New Delhi.
  • Duke, J.A. 1981a. Handbook of legumes of world economic importance. Plenum Press. NewYork.
  • Duke, J.A. 1981b. The gene revolution. Paper 1. p. 89–150. In: Office of Technology Assessment, Background papers for innovative biological technologies for lesser developed countries. USGPO. Washington.
  • Duke, J.A. and Duke, P. 1975. Organic energy farms: Will they free us? Org. Gard. (Sept). 135–138. Reissued in D. Wallace. Energy we can live with. (Book Chapter).
  • Jenkins, B.M. and Ebeling, J.M. 1985. Thermochemical properties of biomass fuels. Calif. Agric. 39(5/6):14–16.
  • Palz, W. and Chartier, P. (eds.). 1980. Energy from biomass in Europe. Applied Science Publishers Ltd., London.
  • Parodi, L. 1964. Encyclopedia Argentina de agricultura y Jardinaria, Acme, Buenos Aires, 2 vols.